G‘ayrat, eng kuchli motivatsiya — e’tibor

Bir necha kun avval oyiga $3000 gacha oylik+KPi oladigan yaqin ukamiz, shogirdlarimizdan biri ishxonasidan ketishga qaror qilgani haqida aytib maslaxat so‘rab keldi. Sababini so‘rasam, e’tibor yetishmasligini bildirdi.

Oylik oshirish ham yaxshi, bonus berish ham yaxshi va ikkisi ham shart.

Lekin bularning “beradigan kuchi” uzoqqa bormaydi. Bir-ikki oy o‘tadi, odam o‘rganib qoladi.

Keyin, ularni doim oshira olmaysan, bonus ham doim bo‘lavermaydi.

Obro‘, lavozim ham cheklangan.
Hammaga berolmaysan.

Berilgan odam ham bir-ikki oyda odatlanadi.

Hamma qadrlaydigan, hammaga yetadigan, qiymati arzon, ta’siri katta narsa — bu e’tibor.

• Ko‘rishganda tabassum qilsang — odamning kayfiyati ko‘tariladi.

• Yozgan xabariga “layk” bosib qo‘ysang — “meni o‘ylabdi” degan his paydo bo‘ladi.

• Charchab turganida “Rahmat” deb yelkasiga bir urib qo‘ysang — jonlanadi.

• Sog‘ligi, oilasi, rejalarini so‘raganing — munosabatni mustahkamlaydi.

• Biror muammosiga quloq solib, bir og‘iz maslahat berganing — hurmatini oshiradi.

Mana shu kabi oddiy narsalar — doimiy motivatsiya, qadrlanish hissi beradi.
Va bu narsani pul ham, mansab ham o‘rnini bosolmaydi.

Ayniqsa yaxshi mutaxassislar uchun — eng katta motivatsiya pul ham emas, lavozim ham emas, bu e’tibor.

Pul tugaydi.
Lavozimga ko‘nikiladi.
E’tibor esa odamni ushlab turadi, ishlatadi, kuch beradi.