G‘ayrat, qarindoshni ishga olishga jiddiy e’tibor qil

Avvalo, vazifaga loyiq bo‘lmasa — olma. Vaqt o‘tib ishdan bo‘shatsang, qattiqroq hafa bo‘ladi. Bo‘shatmasang, jamoang xafa bo‘ladi.

Loyiq deb o‘ylayapsanmi? Unda o‘zingdan tashqari yana kimdir intervyu qilsin. Sen qarindosh sifatida ko‘rmaydigan jihatlarni u ko‘rishi mumkin.

Suhbat qiladigan odamga oldindan tayinla: qarindoshing qiladigan xato senga ikki karra zarar bo‘lishini, obro‘yingni tushirishini aytsin.

Suhbatdan ham yaxshi o‘tsa, endi o‘zing gaplashib ol. Sen kompaniyada uning rahbarisan, u esa sening xodiming. Akangmi, tog‘angmi — farqi yo‘q. Xodimga qanday munosabat bo‘lsa, u ham shunga tayyor bo‘lsin.

Ish boshladimi? Oddiy xodimlardan ko‘ra unga biroz ko‘proq talabchan bo‘l. Shunda “qarindoshchilik” sabab aynib ketishi qiyinroq bo‘ladi.

Bir kun kelib baribir bo‘shatishga to‘g‘ri kelishi ham mumkin. Ota-ona, qarindoshlar aralashadi. Hafa bo‘lishadi. Lekin rahbar sifatida ba’zan shunga majbursan.

Qarindosh — ishonchli odam bo‘lishi mumkin. Ammo o‘rgana olmasa, ishonchning o‘zi yetmaydi. Senga ham ishonchli, ham o‘rganadigan odamlar kerak.

Faqat ta’minot yoki moliya kabi nozik joylarda yaqin odam bo‘lgani yaxshiroq. Lekin ularga ham talab boshqalarnikidan kam bo‘lmasin.

Xullas, ko‘ngil olaman, deb ishxonangga ham, o‘zinga ham zulm qilib qo‘ymagin, deyman.

Shaxsiy tajriba, sinalgan.