G‘ayrat, yomon ma’lumot tez tarqalsa — yaxshi

Ba’zida jamoadoshlardan ba’zilari muammoni rahbariga emas, umumiy guruhga yozadi.

Aksar rahbarlar shu joyda “O‘zimga yozsangiz bo‘lardi-ku…” deb xodimni ayblashdan boshlaydi.

Aslida, xodim avval shaxsiyga yozgan yoki yuziga aytgan bo‘ladi.

Javob kechikkan yoki masala hal bo‘lmagan bo‘ladi.

Shuning uchun masala guruhga majbur chiqariladi.

Buni rahbar o‘ziga hujum, hurmatsizlik, deb qabul qiladi.

O‘zi nima qilgan to‘g‘ri? Biz, quyidagicha yo‘l tutamiz:

“Xabar berganingiz uchun rahmat. Vaziyatni aniqlab, siz bilan alohida bog‘lanamiz.”

Keyin, jim borib — muammoni hal qilamiz. Masala yechilgandan keyin, xodimni o‘ziga yozamiz:

“Vaziyat hal bo‘ldi, xabar berganingiz uchun katta rahmat.

Yana masala bo‘lsa, to‘g‘ridan-to‘g‘ri menga yozavering.”

Aqlli xodim o‘zi tushunadi.
Keyingi safar to‘g‘ri kanalni tanlaydi.
Eng muhimi — gapirishdan qo‘rqib qolmaydi.

Agar boshida: “O‘zimga yozsangiz bo‘lardi-ku…” desang — Keyingi safar yozmay qo‘yaveradi.

Natijada, muammo senga yetib kelmay qoladi. Muammolar yetib kelmasa, o‘sish bo‘lmaydi.

Shuning uchun:

Muammo qayerda aytilgani emas — aytilgani muhim.

Tartibni keyin o‘rgataverasan.

Ishni muammoni aytgan odamni emas, muammoni yo‘q qilishdan boshla.