G‘ayrat, katta gapirma

Bir ota maktab bilan tanishishga kelib:

— Maktab ochishdan maqsadinglar nima? — deb so‘radi.

Biznes. Pul topish. Tirikchilik, — dedim.

— Iya, ta’limdan maqsad ham pul bo‘ladimi?

— Boshqa katta maqsadlarimizni aytsam, hozir sizga quruq gap bo‘lib eshitiladi. Hali bizni tanimaysiz. Shuning uchun aniq narsani aytganim ikkimizga ham yaxshi, — dedim.

Katta niyating bo‘lsin.

Millatga foydang tegishini xohlarsan.

Bir sohani o‘zgartirmoqchidirsan,

Odamlar uchun katta ish qilish niyating bordir.

Lekin bularni hammaga aytib yurma.

O‘ta yaqinlaring bilsa, yetadi.

Katta da’voni erta aytishning o‘zingga ham zarari bor.

Hali ish qilmay turib, gapirib rohatini olib qo‘yasan.

Odamlarda katta kutish uyg‘otasan.

Keyin ish qilishdan ko‘ra, o‘zing haqingda yaratgan obrazga mos ko‘rinish bilan ovora bo‘lib qolasan.

Endi ish boshlagan yosh tadbirkorlarda shu narsa ko‘payib qolyapti:

Amal kichkina, da’vo katta.

Har ikki gapda “Inshaalloh”, “millat”, “ummat”, “kelajakni o‘zgartiramiz”.

Bu so‘zlarda muammo yo‘q.

Muammo — ular bilan o‘zingni amalingdan kattaroq ko‘rsatishda.

Katta niyat qil.
Kam gapir.
Ko‘p ish qil.

Da’vong amalingdan oldinga o‘tmasin.

Ba’zi katta maqsadlaringni esa amalga oshirmaguningcha o‘zingda saqlaganing yaxshi.