G‘ayrat, xodim qanday kelgan bo‘lsa, shunday ketadi

Tanishlarimizdan biri yangi xususiy maktabga direktor bo‘ldi. U eski maktabidan ustozlarni chaqirdi, o‘quvchilarni ham olib keldi. O‘ziga ham, maktab egasiga ham bu noto‘g‘ri yo‘l ekanini aytdik. Eshitishmadi.

Ikki yil o‘tmay, direktor maktab asoschisi bilan kelisha olmadi va boshqa maktabga o‘tdi. Yana o‘sha ish: ustozlar va o‘quvchilarni o‘zi bilan olib ketdi. Natijada munosabatlar yana buzildi.

Buni hunting — birovning xodimini ovlash deydi. Qisqa muddatda foyda keltirgandek ko‘rinadi. Uzoq muddatda esa odamlar orasini buzadi va oxir-oqibat o‘sha qismat o‘ziga qaytadi.

Hunting orqali yig‘ilgan jamoa — aksari prinsipsiz odamlardan iborat bo‘ladi. O‘z manfaatini deb boshqani oson tashlab ketadiganlar to‘planadi. Bunday xodim pul uchun keladi, ko‘proq pul bo‘lsa ketadi. Lavozim uchun keladi, kattaroq va’da bo‘lsa ikkilanmay chiqib ketadi.

Senga shunaqa jamoa kerakmi?

Agar javob “yo‘q” bo‘lsa, ishlayotgan xodimga ko‘z olaytirma. Umumiy e’lon qil, suhbat o‘tkaz. Lekin hozir boshqa joyda ishlayotgan odamga to‘g‘ridan-to‘g‘ri taklif qilma.

Avval rahbariga ketmoqchi ekanini aytmagan bo‘lsa, ochiq aytishini so‘ra. Ungacha ish taklif qilma. Balki muammo o‘sha joyida hal bo‘lar va u qolib ketar.

Agar kimdir rahbaridan yashirib suhbatga kelsa, eslab qol:
kim qanday kelgan bo‘lsa, shunday ketadi.
Senga hali ham shunday kadr kerakmi?

Biz o‘z loyihalarimizda bu qoidaga qat’iy amal qilishga harakat qilamiz.

Shu yondashuv bilan kuchli jamoa yig‘ish mumkin. Bugun aynan shu yo‘l orqali jamoamiz 300 nafarga yetdi.