G‘ayrat, tizimni shunaqa qurki, undan eng “ahmoq” odam ham foydalansa — muammosiz ishlasin

Kami 1200 kishilik mehmonxonada edik. Tushlik 12:00–15:00, erkak va ayollar alohida qavatlarda.

12:00–13:00 oralig‘ida lift oldi o‘ta tiqin. Navbat, shovqin, erkak-ayol aralashib ketgan. Hafa bo‘laman.

Mas’ullardan so‘radim:

— Biror yechim qilsa bo‘lmaydimi?

Javob:

— Hamma bir vaqtda tushmay, 15:00 gacha tushsa ham bo‘ladi-ku, mana bu millatga o‘xshab.

Aytdim:

— Odamlarda ovqatlanish vaqti odatga aylangan. 12:00 bo‘ldimi — ko‘pchilik baribir tushadi. Buni odamlardan kutish noto‘g‘ri.

Keyin oddiy taklif berdim:

— Erkaklar 12:00 dan, ayollar 13:00 dan tushsa-chi? Son deyarli teng. Lift yengillashadi, aralashish kamayadi.

Muhokama o‘rniga muammo kichraytirildi:

— Bu masala faqat shu yerda, boshqa mehmonxonalarimizda bunday emas.

Ochig‘i, shu joyida o‘ylanib qoldim. Muammo aniq. Yechim varianti ham bor. Lekin tuzatishga istak, eshitishga toqat yo‘q.

Nega? Taxminimcha, hozir yangi mijoz oqimi baribir yuqori. Odamlar kelyapti. Ikkinchi marta keladimi-yo‘qmi — bu savol og‘riqli emas.

Lekin uzoq muddatli o‘yin boshqacha ishlaydi. Vaqti bilan, yangi mijozlar soni kamayib, eskilarni jalb qilish shart bo‘ladi. Bunda, mijozlarning hozirgi taassurotlari katta ta’sir qiladi.

Xulosa, farosatga qoldirmaydigan tizim qurgin.

Shunda mijoz ikkinchi marta ham keladi. 

Biznes esa borgan sari mustahkamlashib boradi.